No bo może i zdrowo i spokojnie jest zjeść posiłek zawsze o tej samej porze. Pomyśleć wcześniej, że będzie się głodnym o 13.00. Przygotować lodówkę na cały tydzień wg tabeli witamin i minerałów jakie organizm powinien dostać. Tak, na pewno zdrowo i spokojnie.
Ale co jeśli głód dopada nagle (przecież dopiero co jadłam śniadanie?!)? W lodówce mamy jogurt, słoik z oliwkami, ser żółty i ogólnie... tak zwane NIC. Albo prawdziwe nic! Sięgamy po orzechy, oszukujemy, staramy się zyskać na czasie. Ale głód z żołądka zaczyna napierać do mózgu, ściska, krzyczy i ponagla: TERAZ, JUŻ, NATYCHMIAST!
Tak...
Można wyjść po zakupy (w końcu mamy cywilizację). Można pójść do knajpy (przynajmniej mieszkając w centrum Warszawy). Można także zamówić pizzę jeśli po prostu leje (każdy w końcu ma numer do swojego "Serggio").
Hm. Jest tylko jeden wspólny minus powyższych idei - my - głodni - wciąż nie dostaniemy konkretnego posiłku w mniej niż 15 minut!
A więc? Często się to dzieje. Mi, prawie za każdym razem gdy zostaję w domu. Tak. Człowiek rzadko się zmienia jeśli nie musi ;) Szczególnie gdy nauczy się, że NIE musi.
Powyższą sceną horroru wprowadzam jeden z topików na blogu jakie zaplanowałam tu umieszczać. Będą to mianowicie moje sposoby na patowe sytuacje w kuchni, na momenty niechcemisię gotować, na alarm jedzenie potrzebne od zaraz. Posiłki zazwyczaj dla jednej osoby, ale często dla dwóch, a nawet dla niespodziewanych gości ("rety, rety, goście jadą!").
W moim słowniku jest to ogólnie KUCHNIA NAWINIE. Raczej zdrowa, nieskomplikowana a do tego smaczna. Staram się. Bo śmieci jeść nie znoszę.
W moim gotowaniu ważne jest, żeby było #szybko, #zdrowo, #smacznie i do tego czysto (czyli jak najmniej zużytych naczyń, bo "zmywarka" często się psuje). #Orginalnie najczęściej jest wynikiem połączenia trzech pierwszych warunków. Ale co dla jednego jest odkryciem, dla drugiego możliwe, że banałem ;) Dlatego zacznę od podstawowych połączeń w sytuacjach kryzysowych.
Jeśli posiadasz bazylię na parapecie, oliwę w szafce, czosnek nad kuchnią to wiedz, że już nie zginiesz! Kryzysowe pesto do makaronu (takiego jaki lubisz lub takiego jaki posiadasz) zrobisz w góra 3 minuty! (licząc z obraniem czosnku i umyciem listków bazylii ;))
Nawet w tak podstawowej wersji utarte z solą morską składniki radzę wrzucić na ogień (np. w garnku po ugotowanym makaronie) i zamieszać - ciepło wydobędzie zapach i pięknie połączy smaki.
Jeśli jesteś szczęściarzem, który ma jeszcze orzechy, bądź parmezan, bądź co więcej - pomidorki (nawet te suszone!) wiedz, że możesz już przyjmować niespodziewanych gości w porze lunchu i na pewno nikt nie wyjdzie głodny ;)
Inne pomysły z czym podać pesto jeśli nie masz... makaronu? Otóż najgenialniejsze bądą kanapki (u nas zwane ciabatami) do których potrzebujesz pomidorów a najlepiej także mozzarelli.
Nawet w tak podstawowej wersji utarte z solą morską składniki radzę wrzucić na ogień (np. w garnku po ugotowanym makaronie) i zamieszać - ciepło wydobędzie zapach i pięknie połączy smaki.
Jeśli jesteś szczęściarzem, który ma jeszcze orzechy, bądź parmezan, bądź co więcej - pomidorki (nawet te suszone!) wiedz, że możesz już przyjmować niespodziewanych gości w porze lunchu i na pewno nikt nie wyjdzie głodny ;)
Inne pomysły z czym podać pesto jeśli nie masz... makaronu? Otóż najgenialniejsze bądą kanapki (u nas zwane ciabatami) do których potrzebujesz pomidorów a najlepiej także mozzarelli.
PS. Przepraszam najmocniej za pociapcianą czcionkę ale pietnaście razy formatowałam i się kurka nie ugina :/ Nie potrafię.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz